برای بررسی امکان استفاده از مواد طبیعی و بدون اثرات سوء در کنترل آلودگیهای قارچی در مواد غذایی و جایگزینی این مواد بجای قارچ کشهای شیمیایی که اغلب دارای اثرات برای سلامتی مصرف کنندگان می باشند، تأثیر اسانسهای طبیعی حاصل از 6 گیاه آویشن، مرزه، نعناع، لیمو، باریجه و اوکالپیتوس درر 6 غلظت صفر یا شاهد، 200، 400، 600، 800 و 1000 پ.پ.ام بر روی سویه خالص قارچ اسپرژیلوس پارازیتکوس بررسی شد و ضمن تعیین بهترین اسانس حداقل غلظت بارندگی آن نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. هر کدام از آزمایشها حداقل در 4 تکرار صورت گرفت و نتایج به دست آمده تجزیه و تحلیل و با آزمون دانکن مقایسه میانگین گردیدند. نتایج حاکی از این بود که در بین اسانسهای مورد آزمایش بر روی قارچ آسپرژیلوس پارازیتیکوس به ترتیب اسانس آویشن و مرزه دارای بیشترین تاثیر در جلوگیری از رشد و حداقل غلظت بازدارندگی با آویشن 200 پ.پ.ام و حداقل غلظت بازدارندگی مرزه با 400پ.پ.ام بود. اسانس های لیمو، نعناع، اوکالیپتوس در غلظتهای مورد آزمایش قادر به جلوگیری از رشد قارچ آسپرژیلوس پارازیتیکوس نبودند. هر چند برای تعیین دقیق مقدار موثر اسانس بین 0-200 پ.پ.ام آویشن و 20-400 پ.پ.ام مرزه تحقیقات بیشتری لازم است، اما با توجه به نتایج حاصله می توان امیدوار بود که اسانسهای آویشن و مرزه در غلظتهای یادشده قابلیت جلوگیری از رشد قارچهای آلوده کننده محصولات غذایی و محصولات باغی و زراعی را دارا بوده و قادر به جایگزینی به جای مواد ضد قارچ شیمیایی کنونی می باشند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

انگور یکی از مهم­ترین محصولات کشاورزی در ایران بوده و استان آذربایجان غربی به­خاطر شرایط مناسب آب و هوایی به­عنوان قطب تولید آن محسوب می­شود. از آنجا که این محصول تنوع وسیعی از باکتری­ها و قارچ­های اندوفیت را دارا بوده و در سال­های اخیر حضور اندوفیت­ها و عملکرد مفید آن ها در آن مورد توجه قرار گرفته است، هدف از این پژوهش شناسایی باکتری های اندوفیت انگور در استان آذربایجان­غربی بود. در این مطالعه، 67 جدایه باکتری اندوفیت از بخش­های ساقه و ریشه گیاه انگور در سال 1398جداسازی شد. سپس خصوصیات بیوشیمیایی از جمله واکنش فوق حساسیت، بررسی خاصیت فلورسنت و آزمون لهانیدن سیب زمینی و توانایی تولید آنزیم­های پروتئاز، آمیلاز و ژلاتیناز بر روی باکتری­ها انجام شد. یازده جدایه باکتری برای شناسایی مولکولی بر­اساس تعیین ترادف ناحیه 16S rDNA ­انتخاب شدند و مشخص شد جنس­های Bacillus و Pseudomonas فراوانی بیشتری بین جدایه­های شناسایی شده دارند. دو گونه Bosea lathyri و Frigoribacterium faeni و جنس Stenotrophomonas برای اولین بار در ایران به­عنوان باکتری­های اندوفیت انگور گزارش می­شوند. همچنین اثر ضدقارچی باکتری­های اندوفیت بر روی سه گونه قارچی شامل Cytospora chrysosperma ، Fusarium sp. و Chaetomium globosum با روش کشت متقابل انجام شد و سه جدایه GI6، GI43 وGI45 به ترتیب شامل Priestia sp.، Pseudomonas kilonensis وBacillus sp.  بیشترین خاصیت بازدارندگی رشد را در مقابل این قارچ­ها نشان دادند. با توجه به اهمیت باکتری­های اندوفیت، جداسازی و شناسایی آنها از مناطق مختلف کشور ضروری به­نظر می­رسد که در نتیجه آن می­توان از این باکتری­ها در کنترل زیستی بیمارگرهای گیاهان بهره برده و آن را جایگزین مناسبی برای کنترل شیمیایی نمود.

انگور یکی از مهم­ترین محصولات کشاورزی در ایران بوده و استان آذربایجان غربی به­خاطر شرایط مناسب آب و هوایی به­عنوان قطب تولید آن محسوب می­شود. از آنجا که این محصول تنوع وسیعی از باکتری­ها و قارچ­های اندوفیت را دارا بوده و در سال­های اخیر حضور اندوفیت­ها و عملکرد مفید آن ها در آن مورد توجه قرار گرفته است، هدف از این پژوهش شناسایی باکتری های اندوفیت انگور در استان آذربایجان­غربی بود. در این مطالعه، 67 جدایه باکتری اندوفیت از بخش­های ساقه و ریشه گیاه انگور در سال 1398جداسازی شد. سپس خصوصیات بیوشیمیایی از جمله واکنش فوق حساسیت، بررسی خاصیت فلورسنت و آزمون لهانیدن سیب زمینی و توانایی تولید آنزیم­های پروتئاز، آمیلاز و ژلاتیناز بر روی باکتری­ها انجام شد. یازده جدایه باکتری برای شناسایی مولکولی بر­اساس تعیین ترادف ناحیه 16S rDNA ­انتخاب شدند و مشخص شد جنس­های Bacillus و Pseudomonas فراوانی بیشتری بین جدایه­های شناسایی شده دارند. دو گونه Bosea lathyri و Frigoribacterium faeni و جنس Stenotrophomonas برای اولین بار در ایران به­عنوان باکتری­های اندوفیت انگور گزارش می­شوند. همچنین اثر ضدقارچی باکتری­های اندوفیت بر روی سه گونه قارچی شامل Cytospora chrysosperma ، Fusarium sp. و Chaetomium globosum با روش کشت متقابل انجام شد و سه جدایه GI6، GI43 وGI45 به ترتیب شامل Priestia sp.، Pseudomonas kilonensis وBacillus sp.  بیشترین خاصیت بازدارندگی رشد را در مقابل این قارچ­ها نشان دادند. با توجه به اهمیت باکتری­های اندوفیت، جداسازی و شناسایی آنها از مناطق مختلف کشور ضروری به­نظر می­رسد که در نتیجه آن می­توان از این باکتری­ها در کنترل زیستی بیمارگرهای گیاهان بهره برده و آن را جایگزین مناسبی برای کنترل شیمیایی نمود.

به طور کلی یکی از عوامل موثر بر میزان توسعه کشاورزی در محیط های کنترل شده، عوامل موجود در محیط بیرونی است که از حوزه ی مدیریت فردی تولید کننده (محیط داخلی)، خارج هستند. هدف پژوهش حاضر تحلیل عوامل بیرونی موثر بر توسعه کشت سبزی و صیفی سالم در محیط های کنترل شده در استان های تهران و البرز بوده است. جامعه آماری این پژوهش کارشناسان متخصص در امر گلخانه داری در دو استان تهران و البرز بودند (74N=) که به شیوه ی سرشماری مورد پرسشگری قرار گرفتند. ابزار گرد آوری داده ها نیز پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری آن توسط پنلی از متخصصان و پایایی آن به وسیله محاسبه آلفای کرونباخ تایید شد (797/0- 916/0). اطلاعات گردآوری شده با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار Smart PLS3 تجزیه و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد همه عوامل شناسایی شده که شامل نظام های پشتیبانی، ساختارها و رویه ها، فضای کسب و کار، تسهیلات مالی و مدیریتی و سیاست ها و قوانین، می باشند، بر توسعه کشت سبزی و صیفی سالم در محیط های کنترل شده تأثیرگذار بودند. همچنین، با توجه به مقدار استاندارد بتا، می توان بیان داشت به ترتیب سه سازه نظام پشتیبانی، ساختارها و رویه ها و فضای کسب و کار بیشترین اثر و دو سازه سیاست ها و قوانین و تسهیلات مالی و مدیریتی سهم کمتری را در تبیین محیط بیرونی موثر بر تولید سبزی و صیفی در محیط های کنترل شده کشت داشته اند. نتایج این پژوهش نشان داد که یکی از پیش نیازهای توسعه کشت در محیط های کنترل شده ارتقاء محیط نهادی است. به نظر می رسد بخش قابل ملاحظه ای از ظرفیت های پشتیبانی نهادی در بخش خصوصی وجود دارد که می تواند ساماندهی و در قالب خدمات تعریف شده به متقاضیان ارایه گردد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در منابع مختلف محیط کشت دیاموند به عنوان محیط کشت طلایی و یکی از بهترین روشهای تشخیص تریکوموناس واژینالیس معرفی شده است. از طرفی تهیه این محیط کشت پرهزینه و وقت گیر می باشد. هدف از این مطالعه ، تعیین حساسیت روشهای ساده و در دسترس نسبت به محیط کشت دیاموند بوده است. در این بررسی که در زایشگاه قدس زاهدان انجام شده ، تعداد 597 نمونه واژینال بصورت مستقیم با استفاده از روش گسترش مرطوب و محیط کشت دورسه مورد آزمایش قرار گرفت. از محیط کشت دیاموند به عنوان معیار استاندارد استفاده شد. محیط کشت دیاموند 36 مورد آلودگی (5.7%) را آشکار ساخت. حساسیت روش گسترش مرطوب و محیط کشت دورسه نسبت به محیط کشت دیاموند ، به ترتیب 75% و 83.3 % تعیین گردید. آزمون مک نمار هیچگونه اختلافی بین حساسیت محیط کشت دورسه و محیط کشت دیاموند نشان نداد. با توجه به نتایج حاصله ، حساسیت محیط دورسه قابل توجه و ارزشمند است. بنابراین توصیه می شود با در نظر داشتن شرایط فعلی مراکز درمانی جامعه از حیث امکانات ، نیروی انسانی و هزینه از این محیط کشت به طور روتین استفاده شود.

در تحقیق حاضر باکتری Paenibacillus polymyxa استرین N179 که قبلا پتانسیل بیوکنترل آن در شرایط گلخانه ای و مزرعه به اثبات رسیده بود، انتخاب شد و تلاش شد تا با استفاده از محصولات ثانویه ارزان قیمت صنایع غذایی محیط کشتی جهت تکثیر با کیفیت و ارزان قیمت این استرین معرفی شود. میزان تکثیر این باکتری در محیط های کشت مختلف به صورت معنی داری متفاوت بود. همچنین خاصیت آنتاگونیستی سلولهای حاصل از محیط های کشت مختلف هم در شرایط درون شیشه و هم در شرایط گلخانه متفاوت بود. سلولهای بدست آمده از محیط های کشت M4 (حاوی تفاله خرما و کنجاله کنجد) و M10 (نشاسته و کنجاله کنجد) در شرایط درون شیشه بیشترین خاصیت بازدارندگی را نسبت به قارچ Rhizoctonia solani، از خود نشان دادند. مقاومت سلولهای بدست آمده از محیط های کشت بدست آمده نسبت به فرآیند فرمولاسیون و زنده مانی در طول مدت انبارداری نیز بررسی و مشخص شد سلولهای بدست آمده از محیط های کشت M2، M7، M9، و LB بیشترین مقاومت را در در طول دوره انبارداری از خود نشان دادند. علاوه بر این کارایی فرمولاسیون های تهیه شده بعد از گذشت سه ماه در شرایط گلخانه ای مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که فرمولاسیون تهیه شده از محیط های کشت M5 و LB بیشترین کارآیی را داشتند و به خوبی بیماری را کنترل کردند. با این وجود با در نظر گرفتن مجموع نتایج محیط کشت M9 بهترین عملکرد را از خود نشان داد.